فشار ستاد منابع هوایی امریکا برای استرداد بودجه وزارت انرژی در زمینه خودروهای پیل‌سوختی هیدروژنی

صفحه اصلی

معرفی کمیته

ورود به ناحیه کاربری

نام کاربری :

رمز عبور :

ثبت نام

رمز عبور را فراموش کرده ام

یکشنبه 7 تیر 1388

گروه خبری: جهان

نمایش: 186

فشار ستاد منابع هوایی امریکا برای استرداد بودجه وزارت انرژی در زمینه خودروهای پیل‌سوختی هیدروژنیمری نیکولز (M.Nichols) مدیر ستاد منابع هوایی کالیفرنیا (ARB)، ضمن برگزاری جلسه‌ای با استیون چو (S.Chu)، وزیر انرژی ایالات متحده، برای ادامه سرمایه‌گذاری در حمایت از تحقیق، توسعه و گسترش خودروهای پیل‌سوختی هیدروژنی نامه‌ای به وی ارائه نمود. وی همچنین برای ادامه "گفتگو و بررسی" خواستار ملاقات دیگری بین کارمندان فنی ARB، کارمندان فنی DOE و خودروسازانی که توسعه خودروهای پیل‌سوختی را انجام می‌دهند، شد.پیشنهاد وزارت انرژی دولت اوباما حذف بیش از دو سوم (130 میلیون دلار) بودجه سال 2010 برنامه خودرو پیل‌سوختی هیدروژنی و برنامه‌های تبدیل و تحول بازار می‌باشد.
چو در مصاحبه‌ای با مجله MIT Technology در مورد اساس تصمیم‌گیری خود برای اختصاص بودجه مذکور به زمینه‌های دیگر گفت: خودروهای پیل‌سوختی هیدروژنی برای اینکه بتوانند در بخش‌ حمل و نقل قابل به صورت تجاری در دسترس باشند، بایستی چهار مسئله هزینه و دوام پیل‌سوختی؛ تولید هیدروژن؛ ذخیره‌سازی هیدروژن؛ و زیرساخت توزیع هیدروژن، که به عنوان "چهار معجزه" شناخته شده‌اند، پیشرفت اساسی پیدا کنند.
بنابر تحلیل ARB، جهت نیل به هدف کاهش 80 درصدی گازهای گلخانه‌ای تا سال 2050، بایستی کلیه خودروها در جاده‌ها برقی شوند یا خودروهایی با درصد کربن پایین (الکتریسیته و یا هیدروژن) باشند. به گفته تام کاکت (T.Cackette)، مدیر اجرایی ARB، در سخنرانی کنفرانس باتری خودرویی پیشرفته، تجاری‌سازی این فن‌آوری می‌بایست در دهه آینده آغاز شود.
نیکولز در بخشی از نامه خود به وزیر انرژی آورده است: تمامی گزینه‌ها در حمل و نقل با کربن پایین و عاری از نفت، شامل خودروهای پیل‌سوختی، برقی باتری‌دار و سوخت‌های زیستی مایع در موتورهای احتراقی با چالش‌های فنی و منابع و بازار مواجه‌اند. هیدروژن و پیل‌های سوختی پتانسیل بیشتری دارند و اهداف فنی آن‌ها با آنچه توسط وزارت انرژی تنظیم شده، نزدیک‌تر است. چند خودروساز اصلی، تست‌های ورود به بازار را از اوایل سال جاری میلادی آغاز نمودند و تولید 50000 خودرو در کالیفرنیا تا سال 2017 پیش‌بینی شده است. سرانجام بازار، تصمیم می‌گیرد که کدام فن‌آوری برنده است اما بهترین روش در اهداف دراز مدت تغییرات جوی و امنیت انرژی، پیگیری و سرمایه‌گذاری در گزینه‌های امیدبخش است.
نیکولز در برنامه خود به وزیر چو، خلاصه‌ای از توضیحات کارکنان فنی ARB در زمینه "چهار معجزه" ضمیمه نمود، که در ادامه به آن اشاره می‌شود:
1) هزینه: دوام سیستم پیل‌سوختی بهبود یافته و هزینه‌های آن از طریق انجام تحقیق و توسعه کاهش یافته است و در حال نزدیک شدن به سمت سیستم‌های پیشرفته هیبریدی می‌باشد.
آنالیزهای اخیر هزینه، انجام گرفته توسط وزارت انرژی تخمین می‌زند که یک خودروی پیل‌سوختی بر مبنای طراحی امروزی 73 دلار در هر کیلووات (6400 دلار برای هر سیستم 80 واتی) در حجم بالا هزینه دارد. بر مبنای اطلاعات ARB اصلاحات انجام گرفته در طراحی سیستم مانند بارگیری کمتر کاتالیزور در پیل‌سوختی می‌تواند این رقم را کاهش دهد. مقدار موردنظر وزارت انرژی برای این هزینه، 45 دلار در هر کیلووات تا سال 2010 و 30 دلار در هر کیلووات تا سال 2015 می‌باشد.
2) تولید: بر اساس آنالیز چاه به چرخ وزارت انرژی، با استفاده از هیدروژن تولیدی از گاز طبیعی (که در حال حاضر اصلی‌ترین روش تولید این ماده است) نشر گازهای گلخانه‌ای خودروهای پیل‌سوختی 63% کمتر از خودروهای گازوئیلی امروزی و 37% کمتر از خودروهای گاز طبیعی می‌باشد. نشر گازهای گلخانه‌ای خودروهای پیل‌سوختی‌ای که هیدروژن خود را از زیست‌توده تأمین می‌نمایند 95% کمتر از خودروهای بنزینی حاضر و 63% کمتر از یک خودروی هیبریدی plug-in تغذیه شده با اتانول سلولزی می‌باشد.
3) ذخیره: در حالی که کارهای تحقیقاتی در زمینه توسعه مواد ذخیره کننده هیدروژن با ظرفیت بیشتر ادامه دارد، ما اکنون 140 خودروی پیل‌سوختی داریم که بیش از 85000 ساعت کارکرد و 9/1 میلیون مایل جابه جایی در شرایط تست واقعی داشته‌اند. خودروی Clarity محصول شرکت هوندا با مخزن ذخیره 350 بار گاز فشرده، برد مسافتی 280 مایل دارد و خودروی FCHV شرکت تویوتا در سال 2009، با مخزن ذخیره 700 بار گاز فشرده، برد مسافتی 480 مایل را داشته است.
بنابر آنالیز TIAX در گزارش سالانه Merit وزارت انرژی، هزینه ذخیره‌سازی مخزن 700 بار، به 23 دلار در هر کیلووات (13% کاهش از 2008) و هزینه ذخیره‌سازی در مخزن 250 بار، 5/15 دلار در هر کیلووات ساعت (8% کاهش نسبت به سال 2008) می‌باشد.
4) زیرساخت: پرسش اصلی در تأمین و سوخت‌گیری هیدروژن میزان سرمایه‌گذاری عمومی یا خصوصی برای رسیدن به سود بخشی مورد نیاز است. وقتی تولید و توزیع هیدروژن در مقیاس بالا باشد، هیدروژن می‌تواند به صورت مؤثر از منابع متعددی شامل گاز طبیعی، زیست‌توده و یا جداسازی ذغال با هزینه‌های هم‌تراز شده 6-3 دلار در هر کیلوگرم تأمین شود. این هزینه‌ها زمانی که با بازدهی خودروهای پیل‌سوختی مقایسه شود در حدود 3-5/1 دلار در هر گالن بنزین در خودروهای امروزی می‌باشد.
انجمن تحقیقات ملی، در برآورد گذار به خودروهای پیل‌سوختی تخمین زده است که 2/2 میلیون دلار برای ساخت یک ایستگاه سوخت‌گیری هیدروژن، که بتواند از 1500 خودرو پیل‌سوختی یا 1500 دلار در هر خودرو حمایت کند، هزینه لازم است. علاوه بر آن کارشناسان ARB تخمین زده‌اند که تا سال 2014 کمتر از 600 میلیون دلار در سال برای تمامی هزینه‌های تحقیق و توسعه عمومی و خصوصی به علاوه هزینه‌های کلی تأمین خودرو و هیدروژن برای در دسترس شدن هیدروژن و پیل‌سوختی، هزینه نیاز است.
منبع:www.greencarcongress.comپایان مطلب

صفحه اصلی اخبار

بازگشت به صفحه اصلی

دسترسی ها